WTM London 2026: goście chcą luksusowych przeżyć, ale mają mniej pieniędzy. Jak hotel może to sprzedać

Pierwszego dnia londyńskich targów przedstawiono WTM Global Travel Report, przygotowany wspólnie z Tourism Economics. Według relacji eTurboNews dyskusje dotyczyły czterech spraw: zmian w wydatkach konsumentów, popytu na luksusowe przeżycia, turystyki dostępnej dla osób z niepełnosprawnościami i usług podróżnych opartych na sztucznej inteligencji. Wśród prelegentów byli Dave Goodger z Tourism Economics i Sean Morgan, a także przedstawiciele Skift Advisory, Visit Philadelphia, Hiszpańskiej Organizacji Turystycznej i easyJet Holidays.

Pełne liczby z raportu można sprawdzić w źródle. My ich nie przytaczamy, bo relacja z otwarcia skupia się na tematach debat. Z tego zestawu wynika jednak jasny problem dla hotelu: popyt na przeżycia premium rośnie u gości, którzy dokładniej niż wcześniej liczą pieniądze. Organizatorzy targów pokazali to jako szansę i zarazem większą konkurencję dla destynacji i hoteli.

Jeśli gość chce poczuć luksus, a jego budżet na wyjazd się nie zwiększa, hotel ma dwa wyjścia: obniżyć cenę pakietu premium albo podzielić go na mniejsze elementy. Drugie wyjście chroni średnią cenę pokoju. Zamiast trzydniowego pakietu „wellness deluxe” można sprzedawać pojedyncze dodatki: godzinę w prywatnej saunie, kolację degustacyjną dla dwojga, wymeldowanie o 16:00 albo śniadanie podane na tarasie. Gość, którego nie stać na pakiet premium, często zapłaci za jeden dobrze wyceniony moment premium.

W poniedziałek warto zrobić prostą tabelę. Wpisz w nią pięć usług, które już masz, ale sprzedajesz tylko w pakietach, a obok każdej: koszt jednostkowy, czas pracy personelu, cenę jako dodatek i to, ile razy w tygodniu możesz ją wykonać. Usługi z wysoką marżą i wolnymi mocami przerobowymi trafiają do e-maila przed przyjazdem i do silnika rezerwacji jako płatne dodatki. Pozostałe zostają w pakietach.

Turystyka dostępna znalazła się w programie otwarcia obok luksusu i AI, więc organizatorzy traktują ją jako temat sprzedażowy. W Polsce ma ona również podstawę prawną. Od 28 czerwca 2025 roku obowiązuje ustawa z 26 kwietnia 2024 roku o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze, która wdraża europejski akt o dostępności (European Accessibility Act, EAA). Obejmuje ona między innymi usługi handlu elektronicznego, w tym sprzedaż przez internet. Mikroprzedsiębiorcy świadczący usługi są z tych wymagań zwolnieni, więc przed zmianami w serwisie warto sprawdzić, czy dotyczą one twojego obiektu.

Na stronie hotelu dostępność zwykle sprowadza się dziś do ikony wózka przy jednym typie pokoju. Osoba poruszająca się na wózku albo opiekun seniora potrzebuje konkretów: szerokości drzwi w centymetrach, informacji o prysznicu bez progu, wysokości łóżka i dojazdu z parkingu bez schodów. Obiekt, który poda te dane z wymiarami i zdjęciami, dociera do gości, którzy porównują hotele właśnie według takich szczegółów. Pierwszy krok to przejście po pokoju dostosowanym z miarką i uzupełnienie opisu na stronie oraz w kanałach OTA.

W panelach o usługach opartych na AI brali udział easyJet Holidays i Skift Advisory, czyli touroperator sprzedający pakiety i firma doradcza z branży. Dla hotelu wynika z tego coś praktycznego. Asystenci AI, z których korzystają podróżni i pośrednicy, budują odpowiedzi na podstawie danych dostępnych w sieci i w systemach dystrybucji. Jeśli opis pokoju w OTA różni się od tego na stronie, a godziny pracy spa są nieaktualne, asystent może podać gościowi błędną informację.

Przed planowaniem budżetu na 2027 rok warto sprawdzić trzy miejsca: opis obiektu na własnej stronie, wizytówkę Google i profile w głównych OTA. Nazwy typów pokoi, metraż, udogodnienia i zasady anulacji powinny być wszędzie takie same. To kilka godzin pracy recepcji lub działu sprzedaży, a bez tego trudno ocenić, czy narzędzia AI w dystrybucji przynoszą rezerwacje, czy tylko powielają błędy.