Wrocław, Gdańsk, Kraków: pięć hoteli wraca na deski kreślarskie naraz

Teren przy ul. Na Grobli 40–44 nad Odrą we Wrocławiu ma za sobą długą historię przymiarek. Inwestor związany z INTER-ES uzyskał teraz zmianę pozwolenia na budowę dwóch budynków hotelowych z usługami – obok nich ma powstać nowa baza Dolnośląskiego WOPR, co sugeruje udział miasta lub samorządu w uzgodnieniach lokalizacyjnych (e-hotelarz.pl, Horeca BC).

To wzór, który powtórzy się w tym zestawieniu: teren nad wodą, w pierwszej linii widoku, od lat traktowany jako atrakcyjny, ale przez lata niezagospodarowany z przyczyn formalnych. Powrót takiego projektu po latach przygotowań zwykle oznacza, że bariera nie leżała w popycie na pokoje, tylko w pozwoleniach i uzgodnieniach – a te akurat teraz się domykają.

W Brzeźnie spółka Sea Bay, kontrolowana przez PB Górski i inwestorów związanych z RWS, wystąpiła o pozwolenie na kompleks hotelowo-turystyczny na blisko 1,4-hektarowej działce w rejonie al. Hallera i ul. Jantarowej – w pierwszej linii zabudowy od morza. Projekt zakłada 161-pokojowy hotel ze SPA oraz osobny apartamentowiec na wynajem krótkoterminowy, czyli od razu dwa modele przychodu na jednej działce.

Kilka kilometrów dalej, na Wyspie Sobieszewskiej, Dekpol ruszył z pierwszym etapem kompleksu Silva Maris: docelowo 360 apartamentów i hotel na 141 pokoi, na start dwa budynki i restauracja. Dekpol to deweloper mieszkaniowy, nie operator hotelowy – hotel w tym projekcie jest częścią większego produktu inwestycyjnego, nie samodzielnym biznesem noclegowym. Dla istniejących obiektów w Trójmieście oznacza to nową podaż pokoi w segmencie premium nadmorskim, rozłożoną na kolejne 2–3 lata budowy.

Czwarty projekt idzie inną drogą – nie nowa działka, tylko adaptacja. Zakon Kanoników Regularnych Laterańskich wraz z deweloperem De Silva Haus planuje przekształcenie zabytkowych kamienic na krakowskim Kazimierzu w hotel pięciogwiazdkowy. Horeca Business Club odnotowuje przy tym dwa realne ryzyka projektu: poważne zaniedbania techniczne budynków oraz protesty mieszkańców dzielnicy.

To różni ten przypadek od pozostałych trzech: tam bariery były formalno-planistyczne, tu dochodzi konflikt społeczny i koszt renowacji obiektu zabytkowego, które trudniej zdyskontować w harmonogramie. Adaptacja zabytku pod hotel 5* w centrum turystycznym Krakowa ma wyższy potencjał stawki za dobę niż nowa budowa na peryferiach, ale i dłuższą, mniej przewidywalną ścieżkę do otwarcia.

We wszystkich czterech przypadkach inwestorem nie jest sieć hotelowa, tylko deweloper albo spółka inwestycyjna z portfelem nieruchomości mieszanych – hotel plus apartamenty, hotel plus usługi, hotel jako element rewitalizacji zabytku. Sieci hotelowe pojawiają się w tych projektach najwyżej jako przyszły operator na kontrakcie zarządzania, nie jako strona finansująca budowę.

Dla dyrektorów istniejących obiektów w tych czterech lokalizacjach oznacza to konkretny harmonogram do wpisania w plan na 2027–2028: nowa podaż premium przy plaży w Gdańsku, nowa podaż nad wodą we Wrocławiu, nowy gracz 5* na Kazimierzu. Żaden z tych projektów nie otwiera się w 2026 roku – to inwestycje wieloletnie, ale kierunek popytu inwestorskiego jest już czytelny: deweloperzy z bankiem ziemi wchodzą w hotel jako dodatek do większego produktu, nie jako główny biznes.