Spór Hyatta z Hiltonem i francuski limit gwarancji: co sprawdzić w umowie franczyzy i najmu hotelu

Skift opisał 30 października 2026 r. starcie Hyatta z Hiltonem o użycie słowa „Select” w nazwach marek hotelowych i przewiduje kolejne takie kolizje, bo sieci wciąż mnożą submarki. Hospitality Net opublikował z kolei opinię o francuskiej Simplification Act z 2026 r. Autor ocenia jej skutki dla najmu hoteli jako mieszane, a limit gwarancji uznaje za zagrożenie dla modelu built-to-suit, czyli budowy obiektu pod konkretnego najemcę.

Ten tekst powstał na podstawie tytułów i streszczeń obu publikacji, bez dostępu do ich pełnej treści. Nie wskazujemy więc, kto wszczął spór, przed jakim organem się toczy ani jaki ma status. Nie podajemy też daty wejścia w życie francuskich przepisów ani ewentualnych wyjątków. Te szczegóły trzeba sprawdzić u źródła, zanim oprze się na nich decyzję. Wnioski dla polskich umów są naszą oceną.

Słowa takie jak „Select” są krótkie i pasują do wielu marek, więc łatwo o konflikt. Polski rynek też dostaje coraz więcej nowych szyldów: BWH Hotels przechodzi na nazwę WorldHotels i skupia 18 marek, a Prize by Radisson z 208 pokojami w segmencie midscale wchodzi do wrocławskiego Sky Tower. Im więcej podobnych nazw w tej samej klasie usług, tym większe ryzyko sprzeciwu albo sporu. Usługi hotelarskie należą do klasy 43 klasyfikacji nicejskiej.

Ochrona znaku działa terytorialnie. Rozstrzygnięcie w jednym kraju nie przesądza automatycznie sprawy w Polsce ani w całej Unii. Dla hotelu działającego pod marką sieci oznacza to ryzyko zależne od rejestracji na konkretnym rynku. Gdy szyld trzeba zmienić, koszt obejmuje oznakowanie budynku, profile w serwisach rezerwacyjnych, domenę, materiały sprzedażowe i ustawienia w systemach hotelowych.

Polskie prawo nie ma osobnej ustawy o franczyzie, dlatego podział ryzyka wynika głównie z umowy. Właściciel powinien znaleźć w niej zapewnienie sieci, że ma prawo do znaku na polskim rynku, oraz obowiązek zwolnienia hotelu z odpowiedzialności, gdy osoba trzecia zgłosi roszczenia. Warto też sprawdzić zapis o przymusowej zmianie marki: kto ją zarządza, kto płaci i w jakim terminie trzeba ją przeprowadzić.

Przed podpisaniem wystarczy kilkanaście minut w bazach eSearch plus (EUIPO), TMview i rejestrze Urzędu Patentowego RP. Trzeba sprawdzić, czy zgłoszono znak dla Unii lub Polski, w jakiej klasie i czy jest już zarejestrowany. Sprzeciw wobec znaku unijnego można złożyć w ciągu trzech miesięcy od publikacji zgłoszenia, a przed polskim urzędem obowiązuje podobny trzymiesięczny termin. Jeśli sieć nie ma ochrony w Polsce, właściciel powinien zapytać ją o powód i wynegocjować, kto poniesie koszt ewentualnego sporu.

W modelu built-to-suit inwestor finansuje obiekt pod wymagania operatora i odzyskuje pieniądze z wieloletniego czynszu. Gdy operator odchodzi, inwestor zostaje z budynkiem zaprojektowanym pod konkretny produkt, który trudno szybko wynająć innej firmie. Dlatego wysokość gwarancji wpływa na ocenę ryzyka przez inwestora i bank.

Skalę francuskiego limitu widać w prostym rachunku. Trzy miesiące to 25 proc. rocznego czynszu, a przy umowie na 15 lat ze stałym czynszem to 3 ze 180 miesięcy, czyli niecałe 2 proc. sumy płatności. Inwestor może szukać rekompensaty w wyższym czynszu, dłuższym okresie wiążącym albo mniejszym udziale w kosztach wyposażenia. To nasze przewidywanie: streszczenie źródła mówi o zagrożeniu dla tego modelu, ale nie opisuje reakcji rynku.