SPA w hotelu: koszt do ukrycia czy produkt do sprzedania

W typowym hotelu SPA nie ma własnego rachunku wyników. Koszty energii na podgrzanie basenu, etaty terapeutów, zapas kosmetyków i serwis sauny wpadają do ogólnego budżetu obsługi obiektu, a przychód z zabiegów i wejściówek trafia do przychodów pokojowych lub gastronomii. Efekt: nikt nie widzi, czy ta część hotelu zarabia, czy tylko podtrzymuje standard gwiazdek.

To właśnie ten brak rozdzielenia sprawia, że SPA jest pierwszym kandydatem do cięć budżetowych, gdy obłożenie spada. Łatwo zamknąć basen na zimę albo ograniczyć godziny pracy strefy wellness, bo w arkuszu kosztowym to pozycja bez przypisanego przychodu – a nie linia biznesowa z własną marżą.

Hotele, które traktują SPA jako produkt, sprzedają trzy rzeczy osobno: pobyt z dostępem do strefy, zabieg jako usługę płatną dodatkowo i wejście dzienne dla gości z zewnątrz, niekorzystających z noclegu. Trzeci kanał bywa niedoceniany – lokalny klient, który przyjeżdża tylko na masaż albo karnet miesięczny, wypełnia godziny poza szczytem, kiedy hotelowi goście są na wycieczkach albo w pracy.

Drugi mechanizm to cross-sell do MICE. Grupa konferencyjna, która spędza w hotelu dwa dni, jest naturalnym odbiorcą wieczornego zabiegu albo wejścia do strefy relaksu po całodniowych szkoleniach – pod warunkiem że recepcja i organizator eventu w ogóle o tym wspominają podczas rezerwacji sali. Bez aktywnej oferty w pakiecie MICE ten przychód po prostu nie powstaje.

Konferencja SPA Leadership & Wellness w ramach Beauty by Touch Congress w EC1 w Łodzi adresuje właścicieli i dyrektorów SPA, inwestorów oraz managerów hoteli – czyli dokładnie tych, którzy decydują, czy strefa wellness ma własny budżet przychodowy, czy zostaje linią kosztową na zawsze. Dla hotelu z salą konferencyjną i basenem to okazja do konkretnego pytania: ile w zeszłym roku SPA przyniosło gościom z zewnątrz i ile z pakietów MICE, a nie tylko z gości hotelowych.

Przed wysłaniem kogokolwiek na kongres warto policzyć jedną liczbę: udział przychodu SPA sprzedanego osobno (zabiegi, karnety, wejścia dzienne) w całkowitym przychodzie strefy. Jeśli ten udział jest niski, rozmowa o rentowności wellness ma sens zacząć się od wyceny usług, nie od remontu sauny.